AUZEF Çatışma Çözümleme ve Müzakere Teknikleri Çıkmış Sorular

1. İnsan hakları odaklı yaklaşımla çatışma çözümü yaklaşımının karşılaştırılmasına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

1. İnsan hakları çabaları, her bireyin devredilemez ve geri alınamaz haklarının her koşulda korunmasını hedefler. Çatışma çözümü yaklaşımında ise başlıca hedef, şiddetin en kısa sürede durdurulmasıdır.
2. İnsan hakları arayışı ile çatışma çözümü yaklaşımı arasında bir yandan gerilim, bir yandan da birbirini tamamlama ilişkisi bulunduğu söylenebilir.
3. İnsan hakları yaklaşımı uzun vadeli bir istikrar ve barış peşindeyken, çatışma çözümü yaklaşımı şiddetin durdurulmasına yönelik nispeten daha acil tedbirleri öne çıkarır.
4. İnsan hakları çabaları ile çatışma çözümü çabaları arasında gerilimden söz edilemez; iki yaklaşımın arasında yalnızca birbirini tamamlama ilişkisi vardır.
5. Geçmişteki çatışmalarda önce istikrarı savunanlarla önce adaleti savunanlar arasında bir gerilim yaşandığı görülür. Bu gerilimi gidermenin biricik yolu, güçlü bir iktidarın hem istikrarı sağlaması hem de adil davranmasıdır.

2. Regresyon (gerileme) kavramına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi doğru değildir?

1. Regresyon, büyük grubun kimlik gereksinimini karşılayamaması sonucunda ortaya çıkar.
2. Regresyon yaşayan büyük grubun çatışma potansiyeli çok düşüktür.
3. Regresyon yaşayan grubun üyeleri arasında yoğun kaygı, kaos ve panik görülür.
4. Regresyon yaşayan büyük grubun üyeleri, ilkel zihinsel mekanizmaları ortaklaşa kullanarak kendilerini yeniden örgütlemeye yönelir.
5. Panik ortamından kurtulmak isteyen ve regresyon yaşayan büyük grubun üyeleri narsisistik ve paranoyak özellikler göstermeye başlar.

3. BM Genel Sekreterliği'nin yayımladığı arabuluculuk rehberi, arabuluculuk çabalarında göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeleri sıralamaktadır. Aşağıdakilerden hangisi bu ilkeler arasında yer almaz?

1. Hazırlıklı olmak
2. Tarafsızlık
3. Taraflardan gerekli rızanın alınması
4. Uluslararası hukuka uygunluk
5. Zorlama

4. Toplumsal kimlik ile çatışma arasındaki karşılıklı etkiyi anlatan ifadelerden biri hatalıdır. Bu hatalı ifade aşağıdakilerden hangisidir?

1. Gerçekçi (realist) kuramlar, grupların çıkarlarının çelişmesinin ve aralarındaki rekabetin kendini merkeze koyan bir tutuma yol açtığını savunur.
2. Dünyayı anlamlandırmaya çalışan bireyler, kendi grubundakilerin hepsine olumlu bakar ve onların kusurlarını gözden kaçırmaya yatkındır.
3. Çatışma başladıktan sonra işleyen algı, biliş, duygu ve davranış düzeyindeki süreçler doğru yönetilmezse çatışma ortamı çabucak ağırlaşır.
4. Sosyal kimlik kuramına göre bir gruba üye olmak, tek başına bile ayrımcılığın ve çatışmanın psikolojik zeminini oluşturabilir.
5. Toplumsal psikolojideki gerileme çatışmaları körükleyebilir, fakat çatışmaların toplumsal psikolojiyi etkilemesi söz konusu değildir.

5. Uluslararası sistemde tüm sistemi denetleyen bir üst siyasi otoritenin olmayışı, sistemin yapısının anarşik olduğu şeklinde ifade edilir. Anarşi, uluslararası ortamın bütünüyle kaotik olduğu anlamına gelmez. Aşağıdakilerden hangisi uluslararası sistemin tamamen kaosa sürüklenmesini önleyen etkenler arasında sayılamaz?

1. Uluslararası hukuk
2. Devletlerin iç hukuk sistemleri
3. Diplomatik teamüller
4. Uluslararası kurumlar
5. Uluslararası rejimler

6. Bir ulusun büyük grup kimliğini güçlendirmeye hizmet eden etkinlikler düşünüldüğünde, aşağıdakilerden hangisi bu kapsamın dışında kalır?

1. Tarihi kahramanların mitleştirilmesi
2. Tarihi zaferlerin canlandırılması
3. Parlamentolar arası dostluk grupları oluşturulması
4. Tarihi travmaların canlandırılması
5. Bağımsızlık günlerinin kutlanması

7. Aşağıdaki kavramlardan hangisi, sorunların çözümüne yönelik çalışmaların bir parçası olarak düşünülemez?

1. Çalışma atölyeleri
2. Tırmandırma
3. Beyin fırtınası
4. Ara buluculuk
5. Çözüm önerileri

8. Sistem yaklaşımına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

1. Sistem yaklaşımına göre çatışmalar, güç ve etkinin birçok unsurun etkileşiminden doğduğu toplumsal sistemlerdeki düzensizlik ve uyumsuzlukların yansımasıdır.
2. Sistem yaklaşımı; güvenlik, istikrar, eşitlik, adalet, iş birliği, gerginliğin azaltılması ve hoşgörünün yaygınlaştırılması gibi birçok hedefe eşzamanlı olarak ulaşılmasını önerir.
3. Sistem yaklaşımına göre düzensizlik ve uyumsuzluklar sistemdeki güç dağılımını, yani yapıyı değiştirebilecek düzeye geldiğinde çatışma potansiyeli ortadan kalkar.
4. Sistem yaklaşımı, çatışma çözümü çalışmalarının birden çok disiplini kapsayan bir çerçevede yürütülmesini öngörür.
5. Bütünü görmeyi hedefleyen sistem yaklaşımı; siyasi, iktisadi, sosyolojik ve psikolojik sistemler arasındaki etkileşimlerin birlikte ele alınmasını önerir.

9. Kimlik, ötekileştirme ve çatışma arasındaki neden-sonuç bağını açıklayan önermeler arasında yer almayan, yani konunun dışında kalan önerme hangisidir?

1. Geleneklere ve geçerli standartlara uymayı reddeden, uyumsuzluk gösteren davranışlar toplumsal düzeni bozar ve çatışmaları doğurur.
2. Somut öğeler üzerinden başlayan "ben"-"öteki" ayrımı zamanla soyutlaşır ve bu öğelerden bağımsız düşünülebilen kimlikler oluşur.
3. "Ben" ile "öteki" birbirinden ayrıldıkça, ihtiyaç ve çıkarların kimliğin koruması altında olduğu inancı yerleşir.
4. İhtiyaç ve çıkarlarının kimlik tarafından güvence altına alındığına inanan kişiler yalnızca birtakım ihtiyaçları için değil, fikirlerinin doğruluğunu "kanıtlamak" için de çatışır.
5. Grup üyeleri birtakım norm ve beklentileri içselleştirdikçe birbirine benzer, dışarıdakilerden ise belirgin biçimde ayrışır; bu da "ben" ile "öteki"nin ayrılmasını getirir.

10. Müzakerelerde çıkar ve ihtiyaçların karşılanmasına yönelik çabalar hakkında aşağıdakilerden hangisi yanlıştır?

1. Bazen başlangıçta belirlenen pozisyonlar dokunulmaz ve tartışılmaz konulara (totem) dönüşebilir; bu da süreci yönetenlerin müzakere kapasitesini kısıtlayabilir.
2. Tarafların çıkar ve ihtiyaçları hakkında yeterli bilgi toplanmamışsa müzakereler kör dövüşüne dönüşebilir.
3. Bir çatışmada asıl önemli olan, tarafların ihtiyaçları ve çatışan çıkarları değil, pozisyonlarıdır.
4. Müzakere sırasında güçlü aktörler çoğunlukla çıkarlarının peşinden giderken, zayıf aktörler çoğunlukla soyut ihtiyaçlarıyla ilgilenir.
5. Uzun süredir sürüp sonuçlanmayan müzakere süreçleri yakından incelendiğinde, bunların ihtiyaçlara dayalı soyut değerler üzerinden yürütüldüğü ve bu yüzden sonuca bağlanamadığı görülür.